De Trein

Ome Henk was jarig en hij woont helemaal in het pittoreske Roermond. Ik beloof hem al zeker 20 jaar dat ik dit jaar nu echt op zijn verjaardag zal verschijnen. Alsof de Duvel er mee speelde begaf daags voor Ome Henk zijn verjaardag plotsklaps mijn bloemlouwe Open Kadett het, op nog geen 50 meter voor de Schipholtunnel. De nogal sikkeneurige ANWB meneer constateerde al brommend een lekke koppakking. Hij kon ‘m niet ter plaatse plakken. Geen nood, een erkende sleperT zou mijn auto wel even bij m’n garage deponeren, maar hij adviseerde ’n autokerkhof omdat “Dat brik geen klote meer waard is” Vrouwlief haalde me op met de huifkar.

Uit pure noodzaak was ik op Ome Henk zijn verjaardag dus aangewezen op het openbaar vervoer. Ik moet u zeggen, de laatste keer dat ik gebruik van de trein maakte, was dat toen ik met mijn kornuiten op Tienertoer ging.

Vol goede moed nam ik de tram naar Amsterdam Sloterdijk om met de trein naar Limburg af te reizen. In de kiosk kocht ik nog even snel wat leesvoer en 2 rollen rolo voor onderweg. Ik moet zeggen, het viel me niet tegen. Ik zat in een coupe naast een paar beschonken provincialen en vermaakte me kostelijk. Van Amsterdam tot Eindhoven hadden ze oeverloze discussies of kaas nou fruit is of niet en dat Goede vrijdag dit jaar op een zaterdag zou vallen omdat het een schrikkeljaar is. In Eindhoven stapten ze uit en kwam er een volslagen verknipte vrouw tegenover me zitten met strak om haar arm een IKEA tas vol popcorn. Ze was, naar eigen zeggen, een dagje met verlof. Ze vertelde honderduit dat ze trio had gehad met Bassie en Adriaan en dat haar vader nog met Lodewijk de veertiende op jazzballet had gezeten. Gelukkig stapte ze alweer uit in Helmond. Na nog een uur links en rechts weiland denderde de intercity Venlo CS binnen. Ome Henk stond al met de armen op juich op het perron.

Het was een fijne verjaardag ook al was er verder geen bezoek. Ome Henk en tante Hannie legden me in de watten. Echte Limburgse vlaaien en halve liters Gulpener Bier, waar ome Henk, chauvinist als ie is, zo trots op is. Tante Hannie vroeg met boterzachte G of ik ook nog even aanschoof voor het avondeten. Ze had speciaal voor een Venloos stoofpotje gemaakt. An offer I couldn’t refuse. De griesmeelpudding toe sloeg ik beleefd af.

Zo rond de klok van negenen moest ik toch echt weg, wilde ik nog in Amsterdam aankomen. Tante bracht me naar het station. Na uitgebreid afscheid te hebben genomen stapte ik in de gereedstaande trein. Het was nog zeker twee uur sporen naar Amsterdam. M’n lieve tante had voor onderweg een tasje meegegeven met daarin 2 stroopwafels, een blikje cassis en een uit de kluiten gewassen krentenbol. De schat.

In mijn coupe zat ik met een groep Kroatische stucadoors. Althans zo zagen ze eruit en hun taal klonk ook uit die contreien. Kerels met woeste stoppelbaarden, terlenka broeken, goedkope Wibra overhemden met gele zweetvlekken en van die jaren 80 Playmobil kapsels. Onderweg dommelde ik in slaap. Totdat zo rond Zaltbommel het noodlot toesloeg. Met een enorme pleurisklap schrok ik wakker. De Kroatische stucadoors hadden inmiddels plaatsgemaakt voor een bonte verzameling Plattelandsvrouwen. Ook bij hen zat de schrik er aardig in. De trein maakte een enorme klapper en kwam tot stilstand. Even was enkele minuten ijzig stil tot uit de boxen schelde “Hier spreekt uw conducteur, geen paniek, de trein is ontspoord, hulptroepen zijn onderweg”. Onverlaten hadden een glasbak op de rails gelegd.

Mooi is dat, hoe moet ik nou thuiskomen? De NS had het echter wel goed geregeld. Alle Brabantse reizigers werden met bussen naar huis gebracht en zij van boven de rivieren, werden in Hotels ondergebracht.
Zo lag ik dus 2 uur later in Hotel Avondrood te Zaltbommel. Veertien jaar lig ik al nacht in nacht uit tegen de warme billen van m’n vrouw te slapen en opeens lig ik moederziel alleen in een hotelbed, in een bijbel te bladeren en staar ik twee uur lang lusteloos naar de herhalingen van Zaltbommel TV.

De volgende morgen word ik alleen wakker in een voor mij totaal onbekende ruimte. Door een spleet in het gordijn kijk ik naar buiten. Een of ander obscuur industrieterrein komt tot leven. Heftruckchauffeurs zwaaien elkaar goedemorgen. Ik besluit me op te frissen. De badkamer heeft naast de WC ook nog een bidetje en een douche met massagestand. Vol genot probeer ik alle zeepjes en shampootjes uit. Die met kibbelinggeur is toch wel m’n favoriet. Er hangen ook nog 4 handdoeken klaar, die ik alle vier gebruik. Na een riant ontbijt checkte ik uit. Bij de receptie krijg ik nog namens de NS een boekenbon van 700 Euro. Mijn taxi stond ook al te wachten. Ik kon mijn reis huiswaarts voortzetten.

Ik weet het zeker. Ik ga vaker stranden.

Greetz,

@van_Rukhoven

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s