Bellen in de trein

Vrijdag zat ik in de trein naar Haarlem en er zat een heer van middelbare leeftijd, type Harry Mens hard te schreeuwen in zijn Iphone 5. Zakelijk gelul. Iedereen moest potverdriedubbeltjes de beoogde resultaten gaan halen anders trapte hij ze eigenhandig op de keien. Het financiële plaatje moest gezond zijn op 1 januari anders haalden “die gasten” de stekker eruit. Het ging om een heleboel centjes. Ik vermoedde oliedollars. De miljoenen vlogen door de coupe. Af en toe hield de zakenmeneer een paar seconden zijn muil om daarna weer van wal te steken. Griekenland kwam langs, milieukwesties, de boterberg, doelstellingen, hij wilde graag zijn bonus veiligstellen, transparantie was daarvoor van evident belang. De man leek alles om zich heen te zijn vergeten. Als een soort doorgesnoven rapper bleef ie maar in moordend tempo converseren. Ik keek hem al gekke bekkentrekkend aan, maar dat hielp geen ene fuck. Ik wisselde blikken met andere passagiers en genoot van een geblondeerde bootvluchteling die de belmeneer attendeerde op zijn hinderlijke gebel. Hij keek even op en zei hem dat hij even aan het bellen was. Dat zag hij toch ook wel?
Ik pakte daarop mijn telefoon en begon ook te babbelen. Ik zei dat ik het zielig voor Aart Staartjes vond dat ie betrapt was toen hij met Pino stond te tongen in de kantine van John de Mol. Hakim had ze betrapt en nu wilde Gerda Havertong niet meer samenwerken met Meneer Aart, dit tot groot ongenoegen van Sien en Buurman Baasje omdat Meneer Aart altijd zo royaal de kerstpaketten samenstelde. Ik brulde ook dat de andere passagiers in de coupé helemaal geen last van mijn telefoongesprek hadden omdat het volstrekt normaal was om lekker luid te telefoneren in de treincoupe. De zakenmeneer vroeg me beleefd of ik wat zachter kon praten omdat hij een buitengewoon belangrijk telefoontje aan het plegen was. Ik schreeuwde dat ie van mij geen last meer zou hebben. Ik vervolgde mijn fictieve gesprek en vroeg aan mijn telefoon of onze vaste strippokeravond met Henk en Ingrid van de zondag naar de dinsdag kon en of vanavond in de slaapkamer Meiden van Holland aan mocht. De geblondeerde bootvluchteling, die zojuist de man geattendeerd had op zijn afwijkende gedrag, had nu door dat ik een fakegesprek hield en griste zijn mobieltje uit z’n borstzakje. Hij krijste in zijn beste Vietnamees en begon (vermoedelijk) een loempiarecept op te sommen. Alle ingrediënten werden tot in den treure herhaald, net als de stand van de frituurpan en hoelang de loempiaatjes moesten drijven. De zakenmeneer werd nu boos en bood ons allebei Twaalf Euro vijftig als we op wilden hangen. Hij voerde namelijk een zeer belangrijk gesprek. Ik zei dat onze telefoongesprekken ook niet konden wachten. Loempia is zeker net zo belangrijk als Sesamstraat. Hij had het alleen maar over zijn werk! De man ging semi-stoicijns door over haalbaarheidscijfers, kerstgratificatie en een zekere Van Duyvenboode die zijn hand overspeelde en zichzelf nog wel tegen zou komen de komende maanden. Een nogal corpulent tienermeisje nam nu ook haar telefoon en begon tegen een imaginaire vriend keihard “Hoofd schouders, knieen, teen, knieen, teen” te zingen. Ze vroeg aan haar telefoon of dat riedeltje hem bekend voorkwam. De man stond op, ontstak in blinde razernij en riep met zijn hand op zijn mobiel of iedereen zijn smoel wilde houden omdat hij aan het bellen was. Barstensvol onbegrip nam hij weer plaats. Het meisje begon nu nog harder te zingen en de geblondeerde bootvluchteling dreunde de opstelling van PEC Zwolle op, inclusief wisselspelers. Ik begon mijn TimeLine op te sommen. @IvonArnhem, @Voorbindsnor, @debbieschilte, @Peperkut, @Leidschheksje, @iTulxx, @Berends_74, @noompje, @Frans_Traas69, @MarcelloDH, @DitisConny, @Dader5, @Frans_Brokx. De man smeekte nu of het zachter kon. Het meisje bekende haar Nokia hoeveel piercings ze door haar tepels had gejaagd. Een omaatje van twee coupes verder kwam ook een duit in het zakje doen en boerde op een halve meter van de zakenmeneer het Wilhelmus. Dat was kennelijk de druppel.

Stampvoetend hing de man op. Opvallend plotsklaps. Ook wij stopten stante pede met praten en borgen onze mobieltjes op. Zelden iemand zo mooi radeloos zien kijken. Met een high 5 stapten het corpulente meisje, het boerende omaatje, de geblondeerde bootvluchteling en ik uit in Haarlem.

Greetz,

@van_Rukhoven

Advertenties

6 thoughts on “Bellen in de trein

  1. Whahahahaha, geweldig geschreven alleen één opmerking…de iPhone 5 is pas per 28 september in Nederland verkrijgbaar.

    Geeft niet, in de Spits stond ook dat Wesly Sneijder Klapkabouter van Kutbergen blij was met 2-0 gewonnen te hebben van Hongarije….. Ik weet niet in welk jaar hij speelde maar volgens de beelden op mijn tv was het 4-1 in het voordeel van de club van Sneijder.

    Ach, een foutje moet kunnen 😉

  2. Pingback: Telefoon in de trein, godsgeschenk of lastpost? « Fijn met de trein

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s